[TE]Akiyoshi Minato

posted on 28 Jul 2015 00:41 by omenomen

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+++++++++++++++++++++++

 

 

 

 

ภาพเต็มตัว / TEMPLETE

 

 

 

สกุล - ชื่อ : อากิโยชิ มินาโตะ [Akiyoshi Minato]

สัญชาติ : ญี่ปุ่น

ชั้นปี / อายุ : 2 / 16

สีผม/สีตา : น้ำตาลอ่อน / น้ำตาลอ่อน

 

 

นิสัย :

  • เป็นคนงงๆกับตัวเอง ตัดสินใจไม่เด็ดขาด
  • ความรู้สึกช้า อ่านอารมณ์คนอื่นไม่เก่ง
  • อารมณ์แปรปรวน นึกจะทำอะไรก็ทำ (อย่าแปลกใจถ้าไปเจอนั่งกินบุฟเฟ่ห์คนเดียว หรือร้องเกะคนเดียว หรือปั่นเรือเป็นคนเดียว)
  • รักสะอาด
  • เข้าใจยาก
  • มนุษย์กากแบบไม่ได้ตั้งใจ ฝากอะไรไว้กับหมอนี่ระวังสภาพขากลับไม่เหมือนเดิม(...)
  • นิสัยแปลกไปบ้างแต่สภาพภายนอกก็เป็นมิตรดี ร่าเริงแจ่มใส คนดีทั่วไป
  • เป็นมิตรกับโลกใบนี้

 

 

ส่วนสูง / น้ำหนัก : 175 / 59

อาชีพ : นักเรียน

โรงเรียน : ฮาบาทากิ

ทวิตเตอร์ : <3
PAGE :  <3
 
 
อื่นๆ : เป็นโฮสต์ที่พักให้กับ กมลมาลี ศรีเสาร์
 
 
 

 

edit @ 23 Jun 2016 13:04:22 by paramitasama

PSE[CH4] The Shapherd Boy

posted on 13 Nov 2013 21:53 by omenomen
 
เอนทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
Gaven Avester
MU/High Class

 
 
==================================
 
 

สวัสดีครับ: )

 

ชีวิตประจำวันของผมโดยมากจะอยู่กับงาน งาน งาน และก็งาน

ตั้งแต่ขึ้นมาใหม่ๆ จนตอนนี้กลายเป็นคนแก่พันกว่าปีไปซะแล้ว*หัวเราะ*

 

 

แน่นอนว่าจากสมัยก่อนที่ผมขึ้นมา

จากเด็กน้อยกาเวน ก็โตขึ้นมาบ้างจนเปลี่ยนไปมิใช่น้อย

 

ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเท่าไหร่นัก…ถ้ามองจากภายนอกน่ะนะ…

 

 

ผมชอบงานที่ผมทำ ทำให้ผมกลายเป็นคนบ้างานไปอย่างที่หลายๆคนบอก

คนในหน่วยผมก็เหมือนกัน……

เคยมีคนบอกว่าหมอหน่วยmuทั้งบ้างานทั้งดื้อ..

 

ผมว่าก็ปกตินะครับ… เพราะมันเป็นงานที่ทำงานบนชีวิตคนอื่น จะไม่บ้างานได้ยังไงหืม??

 

 

ระยะหลังๆมานี้ชีวิตประจำวันผมมีเรื่องแปลกๆเกิดขึ้นหลายอย่าง

ได้ลองสัมผัสชีวิตกบฎบ้าง..

สังหารเทพีไอริสบ้าง….

ลองเล่นบทนักสืบบ้าง…..

 

 

แต่ที่ดูท่าจะเปลี่ยนไปเยอะที่สุดในชีวิตผมคือคนๆหนึ่งที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตประจำวัน

 

แรกๆก็ไม่ได้คิดอะไร

ตามปกติของนิสัยที่ไม่รู้เกิดขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่

ผมเว้นระยะกับคนอื่นไว้เสมอ

 

ตั้งใจว่าจะไม่ปล่อยให้คนคนนั้นเข้ามาใกล้กว่าคนอื่น

 

รู้ตัวอีกทีก็โดนเข้ามาใกล้

รู้ตัวอีกทีก็ขาดไม่ได้

รู้ตัวอีกทีก็อยู่ด้วยกันมาตลอด

 

“เชอร์รี่ ดิชอน”

 


นับจากวันที่เริ่มใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ปริมาณงานที่ผมสรรหาทำก็น้อยลงอย่างเห็นได้ชัด…

เพราะคำขาดที่ว่าให้ลดงาน โดยโอทีก็หายไปจากการที่เจ้าตัวมารอรับผมกลับทุกวัน…

 

ซึ่งมันก็ไม่แย่เท่าไหร่…….พูดให้ถูกคือมันดีเลยล่ะ…

 

 

เป็นความรู้สึกเหมือนต่อหน้าคนคนนี้เราไม่ต้องคิดอะไรทำอะไรมาก

 

ไม่จำเป็นต้องเว้นระยะห่างอะไร

 

มีคนดูแล ในขณะที่เราก็ดูแลอีกคน

 

 

ชีวิตมีสีสันขึ้นเยอะ..

จนบางทีคนแก่ๆแบบผมแทบจะหัวใจวายเอาเลยล่ะ…

 

ว่าไปนั่น……

 

แอบคิดถึงงานกองโตอยู่นะครับ….

 

 

เร็วๆเมื่อไม่นานมานี้มีงานแต่งงานบนเอลิเชี่ยน

 

คนของผมจับได้ช่อดอกไม้จากคู่บ่าวสาวซะด้วย…

 

 

…..

 

……………..

 

………………………..

 

 

 

 

ใกล้จะถึงเวลาแล้วสิ….. : )

 

PSE[CH3] The Vestal Rat

posted on 02 Nov 2013 22:41 by omenomen
 
เอนทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
Chapter 3 : The Vestal Rat
Gaven Avester
Mu / High class
 
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
 

เรื่องการสังหารเทพีไอริสของผม ดังไปทั่วเอลิเชี่ยน 

และแน่นอน ผมผู้สังหารก็ถูกจับกุมในฐานะฆาตกร

ผมที่เป็นหมอถูกจับในฐานะฆาตกร....

 

ผมกำลังรู้สึกแย่….

พูดให้ถูกคือรู้สึกแย่มากๆ….

สถานภาพของผมในตอนนี้ คือนักโทษในชั้นศาลที่พร้อมจะถูกพิพากษาประหารชีวิตทุกเมื่อ

เสียงเซ็งแซ่ดังมาจากรอบด้าน เป็นตัวกระตุ้นกดดันให้ภาพอดีตเก่าๆผุดขึ้นมาจนรู้สึกแย่..

แย่จนหงุดหงิด….

 

ปัง!!ปัง!!

 

เสียงค้อนทุบตัดสินโทษทำให้เสียงรอบด้านเงียบไป

พร้อมกับคำตัดสินที่ว่าผมถูกปล่อยตัว..

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ 

ภายหลังจากนั้นผมก็ได้รู้ความจริง

คำสั่งสังหารนั้นเป็นคำสั่งปลอม….จากอัครเทวฑูตมิคาเอล..

ซ้ำร้ายนอกจากคำสั่งปลอมนั้น ยังมีปีศาจปลอมตัวแฝงมาอีกด้วย

 

พูดมาถึงคำที่ว่าปล่อยตัว

แม้ว่าจะได้รับการปล่อยตัว แต่ก็ยังคงต้องกลับมารายงานตัวทุกๆ15วัน

และด้วยฝีมือที่สังหารเทพีไอริสได้ ทำให้ผมได้เข้าร่วมกับหน่วยพิเศษเพื่อลบล้างความผิด

 

ชีวิตผมชักจะวุ่นวายขึ้นทุกที

ผมเป็นหมอนะครับ จะให้มาทำเรื่องการต่อสู้โดยเฉพาะจะไปถนัดเท่าหน่วยเฉพาะได้ยังไง

 

ความจริงเหตผลที่ผมเลือกจะอยู่ต่อบนนี้ก็แค่เพียงเพราะผมอยากทำหน้าที่ของหมอให้ดีที่สุด..

กับเพื่ออยู่ข้างๆใครอีกคน…..

เพราะงั้นทนเอาสักหน่อยคงไม่เป็นไร…

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ไม่นานจากนั้น ทางเอลิเชี่ยนก็มีเรื่องเข้าอีกจนได้…

 

อัครเทวฑูตเรมิเอลหายตัวไป..

 

แน่นอนว่าเรื่องนี้ไม่ถูกปล่อยไว้เฉยๆแน่นอน..

แต่คงไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะต้องทำการเสาะหาอย่างไร้ทิศทาง ซ้ำยังต้องดำเนินการเป็นความลับ

 

การสืบสวนเหมือนจะง่ายขึ้นขั้นหนึ่ง…

มีจดหมายส่งมา…แน่นอนว่าอัครเทวฑูตรากุเอลเห็นว่ามันเป็นการท้าทาย

 

จึงได้มีการตั้งหน่วยเฉพาะขึ้นมาจัดการกับเรื่องนี้

 [Leader]

 
โจชัวร์ สมิทธ์ เป็นคนมีความมั่นใจในตัวเองสูง มีระเบียบวินัย ทำก่อนคิด
 
[Team Members]
 
อเล็กซิส เพรย์ตัน เป็นคนเรียบร้อยแต่ตัดสินใจเด็ดขาด เด็ดเดี่ยว เป็นกุลสตรี
 
 
เฮย์เดน ทรอย เป็นคนเหยาะแหยะ ขี้แหย ขี้แง ลูกแหง่ แต่ฉลาดมาก
 
 
เจเดน พาร์คเกอร์ เป็นคนใจร้อน ใจกล้า มีไหวพริบ
 
และผม...
 
 

แต่……….เรื่องไม่ง่ายเช่นนั้น

ก่อนที่จะเริ่มขยับตัวทำอะไร ได้มีวีดีโอม้วนหนึ่งส่งมา

เป็นตัวบ่งชี้ว่าเวลาในการไขปริศนาเหลือน้อยลงทุกที..


 

หรืออาจจะไม่เหลือแล้วก็ได้…..

 

 ++++++++++++++++++++++++++++++

หลังจากนั้นเพียงไม่นาน ความบีบคั้นต่างๆก็กดดันประดังเข้ามา

เรียกได้ว่าใช้เวลาน้อยกว่าปริศนาก่อนๆที่ผ่านมาซะอีก…

จดหมายนั้นบ่งชี้ไปถึงคนคนหนึ่ง…

 

และคนคนหนึ่งที่ว่า ก็บ่งชี้ไปถึงสถานที่ต่อไป…..

 

“ญี่ปุ่น”

 

ใช่แล้ว…ตอนนี้ผมและทีม อยู่ที่ญี่ปุ่น

 

เมื่อถึงสถานที่ พวกผมย้ายกันไปหาเบาะแสตามจุดต่างๆ

 

"ฉันกับเฮย์เดนจะไปดูอีกห้องหนึ่ง พวกนายไปดูห้องใต้ดิน"

 

โจชัวร์เอ่ยแล้วแยกตัวไปด้วยความรีบร้อน

ผมไม่ได้ทักท้วงอะไร หาในส่วนของตัวเองไป

 

ทว่าไม่นานจากนั้น…..

 

“ช่วยด้วย!! ช่วยด้วย!!”

 

เฮย์เดนวิ่งตาลีตาเหลือกมา

“หัวหน้า...หัวหน้า..... หัวหน้าตายแล้ว!” 

 

 

ก่อนผมจะได้ถามเอาความอะไร ก็ถูกเพื่อนร่วมหน่วยกึ่งลากกึ่งฉุดให้ตามลงไป

และก็พบเข้ากับศพหัวหน้าซึ่งถูกปักลิ่มเข้ากับลำคอติดกับผนัง

 

"ผม.. ผม...."

 

เฮย์เดนเสียงสั่น

 

"แค่...แค่...คลาดสายตาไปสำรวจอีกทีแป๊ปเดียว พอกลับมาเขาก็..."

 

คำถามมากมายผุดเข้ามาในหัว…

การสังหารที่อุกอาจ…

การที่เรื่องราวมาถึงขั้นนี้ ไม่ต้องพึ่งลางสังหรณ์ก็รู้ได้ว่าเรื่องราวร้ายแรงขึ้นเรื่อยๆ…

 

 

ผมเข้าสำรวจทุกห้อง ทุกทีด้วยความระวังที่มากขึ้นกว่าเดิม

แต่ยังไม่เจออะไร….

 

จนกระทั่งห้องสุดท้าย…

ผมมาหยุดอยู่หน้าประตูเหล็กที่ต้องใส่รหัส9หลัก…

 

เคราะห์ดีที่ผมอ่านหนังสือมาก…การไขรหัสบางอย่างเลยพอผ่านหัวเข้ามาไม่มากก็น้อย

ผมใช้เวลาไม่นานในการไขรหัสนั้น…

 

สิ่งที่อยู่หลังประตูทำให้ผมรู้สึกเย็นวาบ..

มันคือลูกตาสีมะกอกสวยกับไพ่ทำนาย….

 

“มาช้าไปแล้ว..”

“ถ้าช้ากว่านี้เดี๋ยวเขาก็ไม่เหลือชิ้นดีหรอก” 

“เดาสิ เดา ว่าที่ต่อไปฉันจะพาเขาไปที่ไหน?: D”

 

ข้อความกวนประสาทที่ทิ้งไว้ทำให้รู้สึกไม่สบอารมณ์

ไม่อยากจะนึกถึงสภาพของอัครเทวฑูตเรมิเอลว่าป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง…

ความโมโหความโกรธความไม่สบอารมณ์ทุกอย่างประดังเข้ามา

 

แต่ผมต้องกดมันลงไปก่อน..

ใบหน้าเปื้อนยิ้มอ่อนโยนตามปกติถูกสร้างมาเพื่อคุมสถานการณ์ในทีมไม่ให้แย่ลงไปกว่านี้

ตอนนี้สติสำคัญที่สุด ทางเลือกเดียวที่ผมมีคือเร่งมือดำเนินการโดยเร็ว

 

ตอนนี้สถานนะของผมคือหัวหน้าคนใหม่…

ที่เป็นความหวังเดียวของทีม..

 

ผมจะอ่อนแอไม่ได้เด็ดขาด..

 

 +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ตอนนี้ผมพาทีมมาถึงอิสราเอล…เมืองBethlehem

ไม่มีเบาะแสอื่นอีก ทางเลือกเดียวคือค้นหาทั่วเมือง

 

ระหว่างทาง ผมสะดุดตากับใบประกาศจับใบหนึ่ง…

 

ไอ้…………….!!!

 

คำด่าหยาบผุดวาบขึ้นมาในหัว

เบาะแสที่พบทำผมเริ่มหงุดหงิดมากกว่าเก่า

ไอ้บ้านี่จะพาผมอ้อมโลกไปมาหรือยังไง…

 

 +++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ตอนนี้ผมและทีมอยู่ที่อิตาลี่…ในโบสถ์แห่งหนึ่ง

ประตูโบสถ์เปิดรอราวกับเชื้อเชิญ

ภายในสถานที่นั่นราวกับมีสายตาจ้องมองอยู่ตลอด…

 

ฉับพลันผมก็ได้ยินเสียงประหลาด และเมื่อหันไป….

ร่างของเจย์เดนถูกแขวนคออยู่บนคานไม้

ลำคอปรากฏรอยแผล

 

นี่มันบ้าอะไร……………

 

เมื่อผมคิดจะเดินต่อเข้าไป…สิ่งที่ปรากฏในสายตาคือท่อนแขนขาวซีดที่ถูกแขวนไว้

ทว่าบางส่วนกลับปูดโปนผิดปกติ

 

ผมล้วงมือไปในกระเป๋าหยิบมีดผ่าตัดเฉพาะของหมอขึ้นมาในมือ ก่อนจะเลาะกล้ามเนื้อรอบๆออก

นอกจากกลิ่นเหม็นฉุน สิ่งที่อยู่ในนั้นคือกระดาษหนึ่งแผ่น..

 

Basillica of Saint Peter, Vatican "

 +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

ตอนนี้ผมอยู่ที่วาติกัน

น่าแปลกที่สถานที่ดังก้องโลกอย่างที่นี่จะปราศจากผู้คน..

 

จากประสบการณ์ที่ผ่านมาทำให้ผมระมัดระวังตัวยิ่งกว่าเดิม…

เพราะใครบางคนที่รออยู่ ผมจะมาตายที่นี่ไม่ได้..

 

ทว่าเมื่อเดินเข้าไป ผมกลับพบกล่องไม้กล่องหนึ่ง

ลางสังหรณ์แย่ๆผุดขึ้นมาจนรู้สึกร่างกายเย็นเยียบ

รอบด้านเงียบเสียจนได้ยินเสียงชีพจรตัวเองเต้นรัว

 

ผมค่อยๆเปิดกล่องนั้นออกมา มือสั่นอย่างน่าประหลาด

สิ่งที่อยู่ข้างในทำผมแทบหยุดหายใจ…

 

ผมเจออัครเทวฑูตเรมิเอลที่หายไปแล้ว…

พร้อมกับข้อความหนึ่งข้อความ

"เห็นตัวอย่างแล้วหรือยัง???" 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
 
ภารกิจเสร็จสิ้น
 
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
 
 
Tags: ch3, pse 2 Comments

paramitasama View my profile

Recommend

Categories